iskenderi okudum bütün kitapların sonlarını havada kalmş bulurdum şimdi ise gene aynı ama elif o kadar dolu dolu yazıyor ki bitirdiği yerde kesinlikle doymuş oluyorum . cahil zihniyetlerin birbirine örgülmüş ağlarını anlatıyor bence ve şu da var insan oğlu bu işte içinde neler hissedebiliyor kinleri kızgınlıkları öfkeleri sevgiyi savaşı.. ama hepsinin altında yatan bir yetirme şekli var olaylara nasıl tepki verdikleri bundan ötürü. ne yazıkki elif erkek cocukların pohpohlanıp yaşatan anneyide yazmış ne kadar doğru şu yüzyılda istanbulda modernim diye geçinipte hala cinsiyet ayrımı yapan insanlar var..uzattım iyice okuyan olmasa yazıyorum ben:D.. elifin bakış açısını hayalini hep sevdim seveceğim okunması gerekli diye düşünyorum